RajDangar's Blog

સ્વાગત છે આપનું, ઉઘાડી આંખે જોવાતા સ્વપન ની દુનિયા માં………

O My Beloved Goodbye…….. 22/04/2010

Filed under: O My Beloved Goodbye — rajdangar @ 5:45 એ એમ (am)

Once Shri Krishna asked Shri Radharani to come alone to one of the kunja of Shri Dham Vrindavan to meet Him before He leaves for mathura…. Shri Radha reached there on schedule time and when Shri Krishna came then she said Him as follows..

Radha : “O Krishn, Here, I am…What do you wish to say ?”

Krishna : “There’s nothing to say. I merely wanted your permission to leave for Mathura.”

Radha: “Do you want my permission or my life?”

Krishna : “O Radhe, Our bodies may be separate but we share the same life. This parting is of the body.”

Radha: “But, what will happen after the parting? Have you thought of that?”

Krishna: “I have, But We must perform the ritual that is predestined. We must complete the task we have undertaken! You know that !”

Then Shri Radharani’s eyes and heart filled with tears and pain and said to Shri Krishna as follows :

Radha : “Yes, I know that. For you, the task is more important than Radha. But you don’t know that, for Radha, Krishna is the important thing….. She has nothing else. Radha’s every duty, every task, her hopes and her ambition, her prayers and entreaties are all Placed at Krishna’s Lotus feet…”

“If you take these blessed feet away from me…. Then your Radha will be left alone in Vrindavan after your going away to Gokul, like the ash that is left in the holy pot after the Ritual of Fire is over!”

“You can never understand this pain! Only the beloved can understand this!”

Krishna: “Why? Does not the lover experience this pain?”

Radha: “Not to the same extent! The lover bears this pain with his manliness…but the beloved has only one support : Her Lover! And if her lover deserts her….then how can she bear the pain?”

“She needs her lover to share her pain and cry on his shoulder. Otherwise She cannot show her tears to others so as not to defame her lover…..You’ll keep yourself busy either doing your duty on battlefield or in society or establishing a just social order But your beloved Radha will be lost in the vast notingness of loneliness…..Whom will she unburden her heart to?”

Krishna: “To Me.”

Radha: “To You?”

Krishna: “Yes, To Me.”

Krishna: “O Radhe, wherever I may be, in the palace or in the forest on the battlefield or doing my duty…..I give you my word that we’ll meet regularly in the emotional world of dreams….”

Radha: “Huh! I’ll dream if I can sleep. If a beloved can sleep peacefully when separated from her lover…It is disrespect shown to love.”

Krishna: “No. If there is hope of a union with the lover it is not a disrespect of Love to dream be it of heavan or Helll or even the Dream world itself.“

Radha : “How hard-hearted you are. Distracting me with dreams. Sometimes I wonder why I left Heaven (Goloka) to bear this pain in Vrindavan….I could have stayed there with your immortal form watching your antics in human form Crazed by your love…why did I follow you to this mortal World???”

Krishna: “I know why.”

Radha: “Why?”

Krishna: “So that could enjoy your companionship on this cruel Earth for bit of time…In this environment of violence and greed you wanted to give me your selfless love…Your coming here has made possible the Love Ritual….Which will make Krishna the Incarnation of Love otherwise, in this Incarnation….I’ve to accomplish many difficult tasks!”

Radha: “May I ask something?”

Krishna: “Yes.”

Radha: “You always say you are bound by the love of your devotees and your beloved?”

Krishna: “Yes.”

Radha: “That you always obey their dictates?”

Krishna: “Of course!”

Radha: “Will you listen to me..If I ask you not to leave me and go away from Vrindavan ?”

Krishna: “I’ll obey you, if you order me to.”

Radha: “All right! I order you to promise me that you will stay here with me….”

Krishna: “All right! I give you my word. I’ll not leave without your permission….”

Radha: “Then sit by my side and play the flute…”

Krishna: “As you wish!”

Then Krishna started to play His transcendental flute and Shri Radha put her head on Shri Krishna’s shoulder and started to listen the sound of His transcendental flute with great attention.

When the god and demigods like Brahma, Shiva Shankar, Indra, Varun, Agni on Heavenly Planet were watching this scene and they got anxious and appeared before Shri Yugal Jodi Shri Radha-Krishna with fondled hand and started to said to Shri Radha like this :

The King of Heavan Indra Said : “Help us , Help us..O Mother Radharani….Protect us O Mother Radharani…..”

Shri Bramha Said : “O Mother Shri Radharani. You are the mother of the universe….. You are the only support of the living creatures….You are Lord Shri Krishna’s hidden strength and you know that Lord’s present incarnation will destroy all Evil and Establish Religion……”

Indra Said : “O Mother, The Supreme Lord has incarnated Himself on this earth to destroy demons and help sages and seers…..O Mother, if you stop the lord at this crucial hour then all living creature will see your help…..”

Brahma Ji Said : “How can you allow your children to be scalded by the fires of Sin and Atheism? Protect your children.. O Mother…. We all pray to you to release the Lord Shri Krishna…. We are your children…”

“O Mother Shri Radharani…Forgive our boldness. We entreat thee again and again! Please accept our plea.”

Then Shri Radharani face towards Shri Krishna and said to Him with tearful eyes : “You called the Gods because you were defeated.”

Krishna: “I didn’t call anyone. It is between you and your children.”

Radha: “A woman’s greatest weakness is her love for her children. You have trapped me in this temptation….”

Then Shri Radharani said to Lord Bramha Ji : “I have accepted your prayer. May you be blessed!”

All the Gods and Demigods then praised loudly : “ Victory to the Universal Mother Shri Radharani..”

After that they sung the beautiful praise of Shri Krishna and Shri Radharani and they all disappreaed from that place…

After that Shri Radha statred to weep and her eyes were filled with tears and said to Shri Krishna…

Radha: “May I ask for something?”

Krishna: “Yes.”

Radha: “Make me two promise before you leave..”

Krishna: “What?”

Radha: “First, not only in my dreams but in reality as well as long as I am on this earth…you’ll stay in my heart for every moment….”

Krishna: “And the Second?”

Radha: “Second, before I leave this Earth you will meet me at least once.”

Krishna: “I give you my word! But I also want you to promise me something.”

Radha: “What?”

Krishna: “You will not shed tears….”

Radha: “That will be difficult…”

Then Shri Krishna Himself wipes tears from Shri Radharani’s eyes and Said : “O Radhe….Every tear of yours will be an obstacle in my path of Duty. So, give me your word”

Radha: “Allright! I give you my word! I won’t shed any tears!”

After said that Shri Radharani placed his head upon Lotus Feet of Shri Krishna…and Shri Krishna immediately left that Place…….

And Shri Radha Statred to Sing this song of seperation with Her unconscious and broken heart…

हे प्राणेश्वर विदा…, हे परमेश्वर विदा….
भग्न ह्रदय, मूक प्रणय, कहता प्रियवर विदा …

O Lord of my Life! Goodbye….O Lord of the World! Goodbye
A broken heart, a silent love, bids my Beloved Goodbye..

विदा….विदा….विदा….ओ मेरे प्रियवर विदा……
Goodbye….Goodbye….Goodbye…O My Beloved Goodbye….

संग तुम्हारे जा न सकु मैं, तुमको रोक न पाऊं…
तुम तो चले कर्त्तव्य के पथ पर, मैं किस पथ पर जाऊं?

I cannot go with thee.. Nor can I stop thee…
You walk on the path of duty, Which path should I take?

हे योगेश्वर विदा…, हे मुरलीधर विदा……
भग्न ह्रदय, मूक प्रणय, कहता प्रियवर विदा….

O Lord of the World! Goodbye….O Lord of the Flute! Goodbye..
A broken heart, a silent love bids my Beloved Goodbye….

विदा….विदा….विदा….ओ मेरे प्रियवर विदा…
Goodbye….Goodbye….Goodbye…O My Beloved Goodbye..

दो हृदयों के बीच बहेगी, यमुना की एक धारा….
धरती के ही एक आँगन में, जहाँ अटूट मिलन हमारा….

The waves of the Yamuna separates our hearts..
We will occupy the same Earth, Our ultimate union is definite!

धर्म के रथ पर विदा…, कर्म के पथ पर विदा….
भग्न ह्रदय, मूक प्रणय, कहता प्रियवर विदा…..

On the chariot of Religion! Goodbye… On the path of Duty! Goodbye…
A broken heart, a silent love bids my Beloved Goodbye….

विदा….विदा….विदा….ओ मेरे प्रियवर विदा…..
Goodbye….Goodbye….Goodbye…O My Beloved Goodbye…

:::::::जय श्री राधे….जय श्री राधे….जय श्री राधे:::::::::::


!! सोच समझकर सौदा कीजो, ये नन्द को लाल बरो व्यापारी !!

Filed under: ये नन्द को लाल बरो व्यापारी !! — rajdangar @ 5:33 એ એમ (am)

Once a woman selling fruit in Gokul was calling, “O inhabitants of Gokula,
if you want to purchase some fresh fruits, come here!”

After hearing that Our Little Kanhaiya come nearer to her and asked : “O Ma, O Ma, Are these fruits sweet ?

She replied : “Yes Lalla, these are sweet…”

She asked : “Want to Have some…??”

Kanhaiya Said : ‘Yes..”

She asked : “How many?”

Kanhaiya asked : “How many will you give me?”

She replied : “As per the price you give..”

Kanhaiya asked : “Price??? What is price??”

She asked : ”You do not Understad Price?”

Kanhaiya said : “No”

She said : “How Innocent you are! Lalla, when you take something from someone, then you have to give something, that is called Money..”

Kanhaiya asked : “Money? What is it? I don’t have any…”

She replied : “You will not know. Get it from you mother.”

Kanhaiya replied : “My mother has gone to Yamuna for take bathe..”

She asked : “Is there any grain in home?“

Kanhaiya replied : “Yes, Plenty…”

She said : “Ok, Go, get some….That’ll do”

Kanhiya asked : “O Ma, How strange, My mother gives me so many things, but takes no price, Milk maids give me butter, but take no price….Yes..They want me to cuddle them and call them ‘mother’! “

Kanhaiya continued : “If I sit in your lap calling you ‘mother’ can I get fruit?”

She replied : “How innocent you are! Even if I wish I cannot have you in my lap..”

Kanhaiya asked : “Why?”

She replied : “Because I am untouchable. How may I fondle you?

Then suddenly Little Kanhiya sat on her lap and hugs her and said : “Like this, Ma ….”

She said : “Oh, What have you done, Lalla? If someone see- what havoc! “

Kanhaiya asked : “Why? Untochables aren’t human? , I don’t accept such barriers..”

He agian said : “My freidns are low-castes, you too are like my mother”

Then the fruit seller woman eyes filled with tears of love and affection for the son of Nand Maharaja and Said : “Lalla , you are a magician…your touch has spread light in the depths of my soul….”

She continued : “I won’t get a better price than this.. Take whatever you want….”

Kanhaiya said : “I want all these..”

She said : “All?….All right..”

Kanhaiya Said : “Don’t worry Ma, I’ll give you a lot of grain too..”

She replied : “I don’t want it, Lalla! You have given enough…”

Then Kanhaiya immediately gone inside the house to take some grains, While Krishna was going to the her very hastily, most of the grains He was holding fell.

Kanhaiya : “Ma, I brought so much grain for you…”

She sees Kanhaiya with love and said : “Oh Lalla! It is a lot of grain…..”

Kanhaiya said : “Ma, I brought a handful it spilled, only this is left “

She replied : “This is more than enough, It will fill my basket”

She Said : “Lalla..It is a very good bargain…..Here, take your fruits…”

Nonetheless, She filled Kanhaiya’s hands with fruits, and her fruit basket was immediately filled with jewels and gold…..

Her eyes were filled with tears of love and affection………..

हीरे मोती दान में दे, भक्ति की भी राह दिखाए न्यारी…
सुब कुछ देकर परीक्षा लेता, की कौन-सी ओर चले संसारी..

He showers jewels, and shows a new path of devotion,
Giving all he takes a test which way we all go…

ऐसे मोह के जाल बिछाये, कि फँस के रह जाये बुद्धि बिचारी…
सोच समझकर सौदा कीजो, ये नन्द को लाल बरो व्यापारी…

In his snare of temptation, intellect is entrapped….
Think well and make a deal, Son of Nand Maharaja is so Shrewd…

!! जय हो कन्हैया लाल की !!


श्री तुलसी जी से जुड़ी एक कथा….. 20/04/2010

भगवती श्री तुलसी जी से जुड़ी एक कथा बहुत प्रचलित है। श्रीमद देवि भागवत पुराण में इनके अवतरण की दिव्य लीला कथा भी बनाई गई है। एक बार शिव ने अपने तेज को समुद्र में फैंक दिया था। उससे एक महातेजस्वी बालक ने जन्म लिया। यह बालक आगे चलकर जालंधर के नाम से पराक्रमी दैत्य राजा बना। इसकी राजधानी का नाम जालंधर नगरी था।

दैत्यराज कालनेमी की कन्या वृंदा का विवाह जालंधर से हुआ। जालंधर महाराक्षस था। अपनी सत्ता के मद में चूर उसने माता लक्ष्मी को पाने की कामना से युद्ध किया, परंतु समुद्र से ही उत्पन्न होने के कारण माता लक्ष्मी ने उसे अपने भाई के रूप में स्वीकार किया। वहां से पराजित होकर वह देवि पार्वती को पाने की लालसा से कैलाश पर्वत पर गया।भगवान देवाधिदेव शिव का ही रूप धर कर माता पार्वती के समीप गया, परंतु मां ने अपने योगबल से उसे तुरंत पहचान लिया तथा वहां से अंतध्यान हो गईं।

देवि पार्वती ने क्रुद्ध होकर सारा वृतांत भगवान विष्णु को सुनाया। जालंधर की पत्नी वृंदा अत्यन्त पतिव्रता स्त्री थी। उसी के पतिव्रत धर्म की शक्ति से जालंधर न तो मारा जाता था और न ही पराजित होता था। इसीलिए जालंधर का नाश करने के लिए वृंदा के पतिव्रत धर्म को भंग करना बहुत ज़रूरी था।इसी कारण भगवान विष्णु ऋषि का वेश धारण कर वन में जा पहुंचे, जहां वृंदा अकेली भ्रमण कर रही थीं। भगवान के साथ दो मायावी राक्षस भी थे, जिन्हें देखकर वृंदा भयभीत हो गईं। ऋषि ने वृंदा के सामने पल में दोनों को भस्म कर दिया। उनकी शक्ति देखकर वृंदा ने कैलाश पर्वत पर महादेव के साथ युद्ध कर रहे अपने पति जालंधर के बारे में पूछा।

ऋषि ने अपने माया जाल से दो वानर प्रकट किए। एक वानर के हाथ में जालंधर का सिर था तथा दूसरे के हाथ में धड़। अपने पति की यह दशा देखकर वृंदा मूर्चिछत हो कर गिर पड़ीं। होश में आने पर उन्होंने ऋषि रूपी भगवान से विनती की कि वह उसके पति को जीवित करें।भगवान ने अपनी माया से पुन: जालंधर का सिर धड़ से जोड़ दिया, परंतु स्वयं भी वह उसी शरीर में प्रवेश कर गए। वृंदा को इस छल का ज़रा आभास न हुआ। जालंधर बने भगवान के साथ वृंदा पतिव्रता का व्यवहार करने लगी, जिससे उसका सतीत्व भंग हो गया। ऐसा होते ही वृंदा का पति जालंधर युद्ध में हार गया।

इस सारी लीला का जब वृंदा को पता चला, तो उसने क्रुद्ध होकर भगवान विष्णु को शिला होने का श्राप दे दिया तथा स्वयं सति हो गईं। जहां वृंदा भस्म हुईं, वहां तुलसी का पौधा उगा। भगवान विष्णु ने वृंदा से कहा, ‘हे वृंदा। तुम अपने सतीत्व के कारण मुझे लक्ष्मी से भी अधिक प्रिय हो गई हो। अब तुम तुलसी के रूप में सदा मेरे साथ रहोगी। जो मनुष्य भी मेरे शालिग्राम रूप के साथ तुलसी का विवाह करेगा उसे इस लोक और परलोक में विपुल यश प्राप्त होगा।’

जिस घर में तुलसी होती हैं, वहां यम के दूत भी असमय नहीं जा सकते। गंगा व नर्मदा के जल में स्नान तथा तुलसी का पूजन बराबर माना जाता है। चाहे मनुष्य कितना भी पापी क्यों न हो, मृत्यु के समय जिसके प्राण मंजरी रहित तुलसी और गंगा जल मुख में रखकर निकल जाते हैं, वह पापों से मुक्त होकर वैकुंठ धाम को प्राप्त होता है। जो मनुष्य तुलसी व आवलों की छाया में अपने पितरों का श्राद्ध करता है, उसके पितर मोक्ष को प्राप्त हो जाते हैं।


પૃર્વ પ્રેમી નો પત્ર…. 15/04/2010

Filed under: પૃર્વ પ્રેમી નો પત્ર.... — rajdangar @ 6:16 એ એમ (am)

ડીયર સવિતા….

તે મને ડોઠ વર્ષ સુધી પ્રેમ કર્યો એટલે તારો આભાર.મને આશા છે કે આ પત્ર મળીયા સુધી માં તે બીજા પ્રેમી ની પસંદ કરી લીધો હશે.અને તેની સાથે ડેટીગ પર પણ જતી હશે.દરેક પ્રેંમીને ખુબજ સ્ટ્રગલ કરવૂ પડે છે.હું પણ ખુબજ સ્ટ્રગલ કરુ છું,પ્રેમ ના ઠાઇ અક્ષર બહુજ મુશ્કીલ થી સમજાય છે. મે પણ તારી સાથે બ્રેકઅપ પછી મારાજ વિસ્તાર ની શીલા પર લગર નાખવાનું કામ ચાલુ કરી દિધુ છે.પ્રેમ નો અને તેણી સાથે સબંધ નો આ મારો ચોથો મોકો છે.આ બધાંજ પ્રયત્નો એ મને ઘણુ બધું શિખવ્યું છે. સવિતા તું તો જાણે છે કે પ્રેમ ના શરુઆત ના દિવસો માં પ્રેમપત્રો લખવા પડે છે.તને તો ખબર તો છે કે મેં તને કેટલા પ્રેમપત્રો લખ્યા છે.અને તારી પેલા ના બંન્ને લફ્ડા માં પણ મારે લેટરબાજી કરવી પડી હતી,બહુજ લફડા છે આ પ્રેમ માર્ગ પર એટલા માટે તું મારા બધાંજ પ્રેમપત્રો પાછા આપી દેજે જેથી એ બધાંજ પ્રેમપત્રો પર વાઇટ વોશ મારી ને તારા નામની જ્ગ્યાએ શીલા લખીને હું તે પ્રેમપત્રો નો ફરીથી ઉપયોગ કરી શકું.આથી મારી મહેનત બચી જશે.તો પ્લીજ તું મારા પ્રેમપત્રો પાછાં આપી દેજે કેમ કે તેની ઝેરોક્ષ પણ મારી પાસે નથી.

સવિતા, તું મને મારો એ ફોટો પણ પાછો આપી દેજે, કારણ કે તને તો ખબર છે કે એજ એક માત્ર ફોટા છે જેમાં હું કાંઇક ઠિક-ઠાક દેખાવ છું.એ ફોટો મારો પેલા પ્રેમ વખત નો ફોટો છે એટલે એ ફોટો મારા માટે ખુબજ કિંમતી ફોટો છે.તો તુ મને એ પ્રેમપત્રો સાથે એ મારો ફોટો પણ મોકલી આપજે, જેથી હું તે ફોટો શીલા ને મોકલી શકું.

અને હાં,આપણા ડોઠ વર્ષ ના પ્રેમ દરમિયાન મારા દ્દ્રારા જે ખર્ચો થયો છે તેનો હિસાબ પણ મોકલુ છો મને આશા છે કે તુ જલ્દી થી આ બધોજ ખર્ચો મને પાછો આપી દઈશ જેથી મારા સાઇડ થી તને તારા નવા પ્રેમી માટે એનોસી મળી શકે અને હું તે પૈસા નો ઉપયોગ મારી નવી પ્રેમીકા માટે કરી શકું, હિસાબ આ પ્રકારે છે – પાણીપુરી ૧૭૦૦ રુપિયા,કોલ્ડ્રીક્સ ૨૪૩૦ રુપિયા,જ્યુસ ૫૪૦૦ રુપિયા,ફિલ્મ ૧૮૦૦ રુપિયા, નેટ ચેટ ૨૧૩૦ રુપિયા,મોબાઇલ બિલ ૯૦૦૦ રુપિયા,પેટ્રોલ ૬૪૫૦ રુપિયા,ગિફ્ટ ૯૮૮૦ રુપિયા, ટૉટ્લ ખર્ચ રુપિયા ૩૮૭૯૦ (અંકે આડ્ત્રીસ હજાર સાતસો નેવું).

મહેરબાની કરીને આ રુપિયા જલ્દી થી મોકલાવજે જેથી આવેલ રુપિયા ને હું મારી શીલા ના પ્રેમ માં કુરબાન કરી શકું અને જો તારી પાસે મારા દ્દ્રારા દિધેલ ગિફટ પડ્યા હોઇ તો તેને હું અડ્ધી કિંમતે ખરીદવા તૈયાર છું, તો તું તેનો હિસાબ કરી ને મારા મુળ ખર્ચ માંથી બાદ કરી ને મને મારી જુની ગિફ્ટો પણ પાછી મોકલી આપજે.અને હું આ પત્ર સાથે તારા મને મોકલેલા ૫ કિલો અને ૩૦૦ ગ્રામ વજન ના પ્રેમ પત્રો પણ મોકલાવું છું. જેથી તારે પણ નવા પ્રેમપત્રો લખવાની જાહેમત ના ઉઠાવવી પડે અને તારો જે સુંદર ફોટો જે મારી પાસે છે તે પણ તને પાછો મોકલાવું છું જેથી તું તે ફોટો તારા નવા પ્રેમી હિરાલાલ ને આપી શકે.તુ પણ તારો કાંઇ પણ હિસાબ હોઇ તો મને કંઇ દેજે, આમ તો તારો કાંઇ પણ ખર્ચ ન હોઇ શકે કારણ કે તું હંમેશા તારું પર્સ જો ભુલી જતી હતી !પ્રેમ માં હંમેશા છોકરા નાં જ ખિચ્ચા કેમ ખાલી થતા હશે ? અરે છોડો હવે જુના પ્રેમ પર શાનો શોક ,જ્યારે નવો પ્રેમ આવી ગયો હોય. મને આશા છે કે તું મારો હિસાબ જ્લ્દી થી ક્લીયર કરી દઈશ અને આના દ્દ્રારા મને નવાં પ્રેમ માં કુદવા માટે હિમંત મળશે.તને તારો આ સાતમો પ્રેમ મુબારક.તુમ્હારા છઠ્ઠા પ્રેમી મોતી.

લેખક – રામવિલાસ જાંગિડ

અનુવાદ- રાજ ડાંગર (વડોદરા)


ટુંકી રચનાઓ ….. 13/04/2010

Filed under: ટુંકી રચનાઓ .... — rajdangar @ 7:36 એ એમ (am)

એક દિવસ મે મનના માળિયા માં સંગ્રહેલી વસ્તુઓ ની યાદી માંડી,
મેં જ્યાં ખોલ્યુ માળિયું ત્યાં તો પેલી તસ્વીર બેવફા પ્રેમીકા ની આવી.

દિલ લગાડયું હ્તું દિલ્લગી માટે, પણ બની ગયો એ રોગ જીંદગી માટે.

સ્ત્રી માં સારા અને નરસા પાસા ના સરવાળા મારવાનું છોડો,

હજી સુધી પરવરદિગાર ને પણ હિસાબ મળીયો નથી.

– રાજ ડાંગર (વડોદરા)


નામ તમારું લખી રાખ્યું હતું…

Filed under: નામ તમારું લખી રાખ્યું હતું — rajdangar @ 6:25 એ એમ (am)

જીદગી રુપી કિતાબ માં મે નામ તમારું લખી રાખ્યું હતું,
સવારે જાગીને જોયુ તો તમે કિતાબ નું પાનુ ફાડી નાખ્યુ હતું.

– રાજ ડાંગર (વડોદરા)
તા – ૧૯/૦૨/૨૦૦૧


આ કોણ આવ્યું છે !

Filed under: આ કોણ આવ્યું છે ! — rajdangar @ 6:02 એ એમ (am)

આ કોણ આવ્યું છે !
કે તને જોવા કરતા તેણી ને જોવાનુ મન થાય.

આ કોણ આવ્યું છે !
કે તારી સાથે વાત કરવા કરતા તેણી સાથે વાત કરવાનુ મન થાય.

આ કોણ આવ્યું છે !
કે હું જોવ તને અને તારા માંજ મને તેણી ની અનુભુતી થાય.

આ કોણ આવ્યું છે !
કે તારા પ્રેમના ભંડાર માંથી તેણી ભાગ પડાવી જાય.

અરે ! તું ચિંનતા છોડ આ બિજુ કોઇ નહી ,
મારા તકદિર ની ચાવી અને તારી વ્હાલી દિકરી બીજુ કોઇ નહી.

(આ રચના પત્ની અને પુત્રી ને સબોંધવામાં આવી છે.)

– રાજ ડાંગર
તા – ૧૮/૦૧/૨૦૧૦
મો – ૦૯૦૯૯૦૭૯૯૯૯